خبر آمـد ز مهی بوی خــدا می آیـد          مــاه داغ دل مـا غــرق نـوا می آیـد
دل ببازید عزیزان که زمان اَلَم است         ماه اشک و اَلَم و کرب و بلا می آید

خبر آمد ز مهی بوی خدا می آید

ماه داغ دل ما غرق نوا می آید

دل ببازید عزیزان که زمان اَلَم است

ماه اشک و اَلَم و کرب و بلا می آید

همه ی ارض و سما ناله زن و بین اینک

مرغ بام ملکوتی ز هوا می آید

عاشقان اشک بریزید ز داغ دل یار

بهر درد دل غمدار، دوا می آید

سالها پیش، رسولی به مِنا آمد لیک

این حسین است که اینک به مِنا می آید

کن فنا خویش به روح علوی ای دلباز

ذکر عاشوری حلّت به فنا می آید

این همه شعر چرا ای دل پر شور و نوا

نروم طفره که چون ماه عزا می آید

این همه لشکریان از طرف کوفه و شام

بهر غارتکده ی رأس و عبا می آید

دوست دارم که ببینم ز غم رأس حسین

خون دل از بصر و چشم شما می آید

مهدی ای صاحب جانم، تو بده یک پاسخ

این همه تیغ و سنان یار، چرا می آید

خون از این دیده رود از غم آقا چون که

روی نی، خون دل از رأس جدا می آید

♣   ♣   ♣   ♣   ♣

 (شاعر: جعفر ابوالفتحی)